Τραυματισμός των οπίσθιων μηριαίων

2020-01-27

Οι οπίσθιοι μυς του μηρού είναι τρείς και κατά άλλους ερευνητές τέσσερις : o δικέφαλος μηριαίος με τη μακρά και τη βραχεία κεφαλή , ο ημιτενοντώδης και ο ημιυμενώδης.Οι μυς αυτοί εκτός από τη βραχεία κεφαλή εκφύονται από το ισχιακό κύρτωμα και συμπορεύονται μέχρι το κάτω τριτημόριο του μηρού , όπου ο δικέφαλος φέρεται προς τα έξω , ενώ ο ημιτενοντώδης και ο ημιυμενώδης προς τα έσω.

Όσον αφορά το δικέφαλο μηριαίο εμφανίζει δύο εκφυτικές κεφαλές τη μακρά , η οποία εκφύεται μαζί με τους υπόλοιπους οπίσθιους μηριαίους μυς από το ισχιακό κύρτωμα και από τη διπλανή μοίρα του ισχιοιερού συνδέσμου και η βραχεία κεφαλή από την τραχεία γραμμή , από την έξω υπερκονδύλια γραμμή και από το έξω μεσομύιο διάφραγμα .Πάνω από το ύψος του ιγνυακού βόθρου οι δύο κεφαλές συνενώνονται σε κοινό καταφυτικό τένοντα , ο οποίος καταφύεται στην κεφαλή της περόνης
Η μακρά κεφαλή νευρώνεται από την κνημιαία μοίρα του ισχιακού νεύρου και η βραχεία από την περονιαία .
Ο μυς (μακρά κεφαλή ) παρουσιάζει ενεργοποιούμενος έκταση και βοηθά στην έξω στροφή της άρθρωσης του ισχίου .Ο δικέφαλος καταφύεται σε σχέση με τους άλλους δύο μυς μακρύτερα από τον άξονα της κίνησης της άρθρωσης του γόνατος και παρουσιάζει έτσι μεγαλύτερο μοχλοβραχίονα δύναμης και εξαιτίας αυτού τον καθιστά ικανό να προστατεύει το κλείδωμα του γόνατος στην πλήρη έκταση .Αποτελεί λοιπόν ένα δυναμικό σταθεροποιητή της άρθρωσης του γονάτου σε συνδυασμό με τον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο που παίζει το ρόλο του στατικού σταθεροποιητή της άρθρωσης.
Από την άλλη , η διπλή νεύρωση του μυ μπορεί να οδηγήσει σε κακό συγχρονισμό ή σε αύξηση της ένταση της διέγερσης και από τις δύο κεφαλές , και ίσως αυτό αποτελεί την κύρια αιτία που αυτός ο μυς εμφανίζει την υψηλότερη συχνότητα τραυματισμών σε ποσοστό περιπου 53% .
Ο ημιτενοντώδης εκφύεται από το ισχιακό κύρτωμα και καταφύεται με τένοντα στο έσω χείλος του κνημιαίου κυρτώματος και στην κνημιαία περιτονία συμβάλλοντας στον σχηματισμό του χήνειου ποδός μαζί με τον ισχνό και τον ραπτικό .
Ο ημιυμενώδης εκφύεται από το ισχιακό κύρτωμα και κατφύεται με τρείς δεσμίδες την πρόσθια , την κάθετο και τη λοξή , η οποία συμφύεται με τον αρθρικό θύλακα της άρθρωσης του γόνατος .
Και οι δύο αυτοί μυς νευρώνονται από την κνημιαία μοίρα του ισχιακού νεύρου και ενεργοποιούμενοι προκαλούν έκταση και βοηθούν στην έσω στροφή και στην προσαγωγή της άρθρωσης του ισχίου.

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ

Εικόνα : Kατά τη διάρκεια της φάσης επαφής του ποδιού στο έδαφος η καμπτική ροπή των οπισθίων μηριαίων TMUS προσπαθεί να αντισταθμίσει την εκτατική ροπή του γόνατος TEXT

Ο ρόλος των οπισθίων μηριαίων στην κίνηση είναι πολυπαραγοντικός .Για παράδειγμα ,κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης αίωρησης στο κύκλο του τρεξίματος αυτοί οι μύες καλούνται να παίξουν πολλούς ρόλους σε σύντομο χρονικό διάστημα :

  •  Έκκεντρη σύσπαση , επιβραδύνοντας την έκταση του γόνατος
  •  Ισομετρική σύσπαση με ταυτόχρονο έλεγχο της σταθερότητας του γόνατος
  • Παίζουν ρόλο στην έκταση της άρθρωσης του ισχίου
  • Πραγματοποιούν αντιστάθμιση της κίνησης από την έκταση του γόνατος στην κάμψη


Κατά τη διάρκεια λοιπόν των αθλημάτων που απαιτούνται ξαφνικές επιταχύνσεις, οι μύες αυτοί επιστρατεύονται γρήγορα και παθαίνουν μικροσκοπικές βλάβες σε μοριακό επίπεδο , όταν δε βρεθούν σε κόπωση και οι αθλητές σε κακή τεχνική εξαιτίας της , αυτοί καλούνται να παίξουν και ένα ακόμη ρόλο , το σταθεροποιητικό , με αποτέλεσμα η έκταση της φόρτισής τους να αυξάνεται δραματικά .Η συσσώρευση αυτή των μικρορρήξεων των μυικών ινών τους αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες τραυματισμού τους.

Μηχανική του τραυματισμού

Εικόνα :Κατά τη διάρκεια της φάσης αιώρησης οι οπίσθιοι μηριαίοι ενεργοποιούνται , επιμηκύνονται και απορροφούν ενέργεια από το επιβραδυνόμενο αιωρούμενο μέλος

Η περίοδος της μέγιστης έκκεντρης συστολής κατά τη διάρκεια του κύκλου τρεξίματος, κατά την οποία ο μυς βρίσκεται ταυτόχρονα τόσο σε επιμήκυνση όσο σε σύσπαση , φαίνεται να παρουσιάζει τον υψηλότερο κίνδυνο για τον τραυματισμό αυτών των μυών ..Μια χαμηλή αναλογία στη σχέση δύναμης τετρακεφάλου και οπισθίων μηριαίων ,θα αυξήσει την εκτατική ροπή διαμέσου του γονάτου , και δυνητικά θα διατείνει τους έκκεντρα συσπασμένους οπισθίους μηριαίους πέρα από τα όρια ελαστικότητάς τους .
Οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ένα σχετικά υψηλότερο
ποσοστό τραυματισμού για τον δικέφαλου μηριαίο(μακρά κεφαλή ) σε σύγκριση με τους άλλους δύο μυς.
Ο σφιχτός λαγονοψοίτης είναι ο κύριος υπεύθυνος για την πρόσθια κλίση της λεκάνης , και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να βάζει τους οπισθίους μηριαίους σε μηχανικό μειονέκτημα , εξαιτίας της αυξημένης τάσης του μυ όταν αυτός βρίσκεται στην τελική φάση της αιώρησης.
Επιπρόσθετα οι αδύναμοι κοιλιακοί φέρνουν την λεκάνη σε πρόσθια κλίση , αυξάνουν την τάση τους και ταυτόχρονα τον κίνδυνο τραυματισμού τους λόγω υπέρχρησης .


Παράγοντες κινδύνου

  • Μειωμένη ελαστικότητα -η κακή ελαστικότητα αποτελεί σίγουρα ένα παράγοντα κινδύνου για τραυματισμούς των μαλακών ιστών .Πιστεύεται ότι μια σφιχτότερη μυοτενόντια δομή μπορεί να μειώσει την ικανότητα του μυ να επιμηκυνθεί γρήγορα χωρίς τραυματισμό .
  • Κακή οσφυική στάση και σταθερότητα των μυών του πυρήνα (core)-η υπερβολική λόρδωση της κατώτερης οσφυικής μοίρας έχει προταθεί ότι αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα κινδύνου για τραυματισμό , γιατί φέρνει τους γλουτιαίους και τους οπίσθιους μηριαίους μυς σε μηχανικό μειονέκτημα
  • Προχωρημένη ηλικία ( η οποία έχει αποδειχθεί ότι συνδέεται με ανελαστικούς καμπτήρες του ισχίου και με αυξημένο σωματικό βάρος 
  • Υπερβολικό μεγάλος διασκελισμός κατά την επιτάχυνση στα σπρίντ
  • Μυική κόπωση-εξαιτίας της διαταράσσεται ο κινητικός έλεγχος
  • Ανεπαρκές ζέσταμα-μείωση της ικανότητας του μυός να απορροφά τις επαναλαμβανόμενες τάσεις
  • Οι προσφύσεις και η ανατομία αυτών των μυών-η διπλή νεύρωση αυτών των μυών μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την καθυστερημένη συστολή αυτών των μυών,πράγμα το οποίο τον οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή δύναμης και σε μεγαλύτερη αστάθεια , όταν αυτοί καλούνται να αντιμετωπίσουν επαναλαμβανόμενες έκκεντρες συστολές
  • Κακή αναλογία στη σχέση δύναμης τετρακέφαλου και οπισθίων μηριαίων
  • Προηγούμενος τραυματισμός -σχετίζεται με κακή αποκατάσταση
  • Θέση της μέγιστης ροπής-είναι σημαντική γιατί μπορεί να μειώσει τον αριθμό των σαρκομερίων και την αστάθεια που εμφανίζεται στο μυ κατά τη διάρκεια της έκκεντρης σύσπασης .Επομένως , η προπόνηση για την αύξηση της γωνίας της έκτασης του γόνατος που είναι και το σημείο που παράγεται η μέγιστη ροπή στο δικέφαλο μηριαίο, θα οδηγήσει σε μείωση της έκκεντρης συστολής που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της επιβράδυνσης του σκέλους

Πηγή ώστε να διαβάσετε περισσότερα

ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ