Αυνανισμός : Ένοχη απόλαυση ή αναγκαίο κακό; Άρθρο του Βασίλη Κωνσταντινίδη Ψυχιάτρου - Ψυχοθεραπευτή - Σεξολόγου MD MSc

2020-09-27

Η σεξουαλικότητα του ατόμου παρουσιάζει διάφορες μορφές και εκφράσεις με τις οποίες ερχόμαστε σε επαφή στην καθημερινότητα, σχολιάζοντάς τες στους άλλους, αλλά αποδεχόμενοί τες άνευ όρων στον εαυτό μας. Μία βασική πτυχή της σεξουαλικής εκτόνωσης αποτελεί κι ο αυνανισμός.

Λανθασμένα, το μυαλό συνειρμικά συνδέει τη λειτουργία του αυνανισμού με το ανδρικό φύλο. Το παραπάνω αποτελεί μια παράλογη σεξιστική πεποίθηση, καθώς έχει διαπιστωθεί από έρευνες πως η πλειοψηφία των γυναικών επιδίδεται στο παραπάνω σπορ. Τι αλλάζει όμως; Απλούστατα, όπως έχουμε συνηθίσει, στο κομμάτι της σεξουαλικότητας, ό,τι χαρακτηρίζεται ως τρόπαιο από το ανδρικό φύλο, ονομάζεται ταυτόχρονα «ντροπιαστικό» για το γυναικείο.

Ορισμός του αυνανισμού: Σεξουαλική εκτόνωση από τον ίδιο τον εαυτό, χωρίς την παρουσία σεξουαλικού συντρόφου.

Η λειτουργία του αυνανισμού, όπως και του σεξ, έχει περάσει από σαράντα κύματα στην αντιμετώπισή της από τον μέσο άνθρωπο, ανάλογα με το πλαίσιο της εποχής. Υπήρχαν ακαδημαϊκά άρθρα στις αρχές του αιώνα που απέδιδαν το αίτιο διάφορων νόσων στον επαναλαμβανόμενο αυνανισμό, κυρίως εφήβων. Χαρακτηριστικά αναφέρονται: τύφλωση, ψύχωση, καρκίνος, αυτοάνοσα νοσήματα.

Φυσικά, πλέον η στάση του ανθρώπου απέναντι στον αυνανισμό έχει αλλάξει. Τόσο άνδρες όσο και γυναίκες παραδέχονται ότι περνούν στιγμές «τρυφερότητας» με τον εαυτό τους και αυτό δεν έχει να κάνει με την έλλειψη ή αραίωση των σεξουαλικών επαφών με τον εκάστοτε σύντροφο.

Αναπτυξιακά, η αυνανιστική συμπεριφορά είναι σύμφυτη με την εξελικτική πορεία της ανθρώπινης ψυχής. Στα 5 - 6 έτη (φαλλικό στάδιο ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης) το παιδί αρχίζει και ανακαλύπτει τις ερωτογόνες ζώνες στο σώμα του και τις «πειράζει», αλλά καταλαβαίνει αρχικά ασυνείδητα και στη συνέχεια πιο ξεκάθαρα τις διαφορές ανάμεσα σε ανδρικό και γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα.

Στη συνέχεια, ο αυνανισμός σχηματοποιείται πιο ξεκάθαρα στην εφηβεία, λίγο νωρίτερα στα κορίτσια, αργότερα στα αγόρια, τα οποία έρχονται σε πρώτη επαφή και με την εκσπερμάτιση. Σ΄αυτές τις ηλικίες, πολλές φορές την ηδονή του αυνανισμού συνοδεύει η ενοχή και η μελαγχολία.

Πολλές φορές, στον ψυχίατρο και συγκεκριμένα στον σεξολόγο μπορεί να έρθουν ενήλικα ζευγάρια λόγω του αυνανισμού, καθώς υπάρχουν πολλές λανθασμένες πεποιθήσεις που συνοδεύουν τη λειτουργία του αυνανισμού, όπως οι παρακάτω:

  • «Αφού ο σύντροφός μου αυνανίζεται, δε με θέλει αρκετά»
  • «Το να έχει κι άλλες φαντασιώσεις το θεωρώ απάτη»
  • «Επειδή αυνανίζεται πολύ, δε θέλει να κάνουμε σεξ»
  • «Ο αυνανισμός μειώνει τη σεξουαλική επιθυμία»
  • «Δεν του/της φτάνω εγώ»

Παρόλα αυτά, όπως και σε όλα τα φαινόμενα, η υπερανασχόληση με αυνανισμό και πορνό, μπορεί να προκαλέσει απομόνωση στο άτομο τόσο από το σύντροφο όσο και κοινωνικά αλλά και έκπτωση της λειτουργικότητας. Μπορεί να αποτελέσει μια μορφή εξάρτησης, που χαρακτηρίζεται ως διαταραχή όταν αποτελεί την μόνη σεξουαλική έκφραση του ατόμου ή προκαλεί διαπροσωπική δυσφορία στη σχέση.

Τελειώνοντας, η δαιμονοποίηση του αυνανισμού ανήκει σε παλιότερες εποχές και θα έπρεπε να απενοχοποιηθεί το άτομο που έχει την ανάγκη να εκτονωθεί με αυτόν τον τρόπο. Είναι λογικό και επιβεβλημένο να μιλήσει στον σύντροφό του και να εξηγήσει αυτή την ανάγκη, την οποία θα μπορούσαν και να τη μοιραστούν. Όταν καταναγκαστικά όμως, η ενασχόληση ξεπεράσει τα όρια και προκαλεί προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις, το άτομο οφείλει να αναζητήσει βοήθεια, για να περιοριστεί σε πιο αποδεκτά για το εγώ πλαίσια.


Κωνσταντινίδης Βασίλειος MD, MSc

Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής, Σεξολόγος

Email: Arpatilaos1981@hotmail.com

Instagram: @hippocratespsycho

ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ